پدر ...

پدرم رفت صدایش نکنید !

بگذارید که آرام بخوابد اینجا .

او پس از مدت ها درد اندوه و تلاش،

زحمت دلهره ی فرزندان ،

اولین بار چنین آرام است ،

بگذارید که آرام بخوابد اینجا

پدرم رفت ...

ببیند دیگر بی پناه و پشتم ،

وقت اندوه کسی نیست که هر لحظه به یادم باشد .

پروردگارا تو رئوف و مهربانی ،

نعمت های خویش را صمیمانه می بخشی

و حکیمانه باز می ستانی

پس کریمانه صبر و شکیبایی عطا فرما

تا اندوه نبودنشان را بر تن جان هموار سازیم


[ چهارشنبه 17 دی 1393 ] [ 09:34 ] [ kavoshgarrooz ]

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید