کاوشگر روز

دزدان دریایی در آب‌های آزاد وقتی پرچم ایران را روی کشتی‌ای می‌بینند وحشت به جانشان می‌افتد. تکاوران کلاه‌سبز روی عرشه کشتی‌های نظامی و حتی کشتی‌های باری و ماهیگیری در آماده‌باش هستند. شاید بارها شنیده باشید که دزدان دریایی به کشتی‌های تجاری یا نفتکش‌ها حمله کرده‌اند و آن‌ها را به تصرف خود درآورده‌اند ولی در مدت زمان بسیار کوتاهی تکاوران نیروی دریایی ارتش موفق به باز پس‌گیری شناورها شده‌اند.

به نوشته ایران، جزئیات آزادسازی این شناورها از زبان تکاوران بسیار جالب بوده و جزئیات آن شاید باورنکردنی باشد. آنان برای رهایی کشتی‌های دزدیده شده از سوی دزدان دریایی ساعت‌ها و حتی روزها مبارزه  و سرانجام به پیروزی شیرینی دست پیدا می‌‌کنند.ناخدا سوم- سرگرد- «سیدمحمد حسینی مقدم» فرمانده مرکز آموزش جنگ‌های آبی و خاکی در مرکز آموزش تفنگداران دریایی منجیل که در چندین عملیات برای رهاسازی شناورهای دزدیده شده شرکت داشته گفت‌وگویی خواندنی با خبرنگار شوک داشته است.

چند سال می‌شود در نیروی دریایی خدمت می‌کنید؟

من 15 سال پیش به استخدام نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران درآمدم و از سال 86 نیز به عنوان تکاور دریایی مشغول به خدمت هستم.

تاکنون چندبار به مأموریت‌های فرامرزی اعزام شده‌اید؟

چهار بار با ناوهای جنگی و اسکورت کشتی‌های تجاری و نفتی به مأموریت در اقیانوس هند، خلیج عدن و دریای سرخ اعزام شده‌ام.

چند بار با دزدان دریایی روبه‌رو شده‌اید؟

در دو مرحله با دزدان دریایی روبه‌رو شده‌ام؛ یک‌بار در تابستان سال 91 و در ابتدای خلیج عدن بود و یک‌بار نیز در شمال اقیانوس هند و زمانی که دزدان دریایی قصد حمله به کشتی ماهیگیری را داشتند.

از جزئیات این عملیات‌ها می‌گویید.

در نخستین رویارویی با دزدان دریایی من و سایر تکاوران تحت عنوان اسکورت در یک نفتکش حضور داشتیم، هوا رو به روشن شدن بود که متوجه حضور 11 قایق و یک لنج ماهیگیری در مسیر حرکتمان شدم. این صحنه برایم غیرعادی بود و احتمال دادم  آنان دزدان دریایی هستند که در پوشش ماهیگیران محلی قصد حمله و تصرف کشتی را دارند.

از همکارانم خواستم سریع پشت تیربار و تجهیزات دفاعی حاضر شوند و آرایش ویژه به خود بگیرند. شرایط حساس و بحرانی بود زیرا شلیک به سوی نفتکش احتمال انفجار را در پی دارد. بنابراین حواسمان به همه تحرکات بود و با نزدیک شدن آنان و نخستین شلیک از سوی دزدان دریایی، پاسخ آنان با آتش سنگین داده شد و بلافاصله از ترس پا به فرار گذاشتند و ما نفتکش را بدون هیچ‌گونه خسارت جانی و مالی به مقصد اسکورت کردیم و در دومین درگیری بنابر درخواست یک کشتی مجهز ماهیگیری کشورمان که می‌خواست به صید ماهی تن در منطقه‌ای که امنیت بسیار پایینی دارد برود، تیمی از تکاوران به فرماندهی من در آن کشتی حاضر شدیم.

هنوز چند روزی از فعالیت این کشتی نگذشته بود که دو قایق و یک لنج ماهیگیری به ما حمله کردند و با شلیک به سوی کشتی قصد تصرف آن را داشتند. آن‌ها اطلاع نداشتند که نیروهای تکاور و آماده داخل کشتی هستند. به هر ترتیب با شجاعت تیم تکاوری موفق به فراری دادن دزدان دریایی شدیم و این کشتی نیز به سلامت پس از صید به کشورمان بازگشت.

رفقای گلم، سلام، میلاد حضرت نور، حضرت زهرا سلام الله علیها و روز مادرو بهتون تبریک میگم. یادش بخیر، یادمه کوچیک که بودم به مادرم می گفتم: مامان چادر نمازت بوی بهشت میده. دوست داشتم دستشو ببوسم ولی یبار خودمو شکستمو برای تشکر ازش کف پاشو بوسیدم. مامانم منو بقل کرد و با هم گریه کردیم. خدا تو زندگی بهم خیلی خیر داده، همشم حس می کنم به خاطر ارادتم به مادر همه ی امت اسلام، حضرت مادر، حضرت زهرا سلام الله علیها و مامانمه، دوستای گلم قدر پدر مادرامونو بدونیم، دستشونو ببوسیم.

داشتم رژه ارتش رو تماشا می کردم که دیدم دارن یگان های بسیجی ارتش، یا همون فرزندان بسیجی ارتشیا رو نشون می دن که از جلوی جایگاه رژه می رن، خیلی برام جالب بود بسیجی هایی که به واسطه پدران نظامیشون از صلابت خاصی برخوردار بودن. این کوچولو که رژه رفت، حالت افرادی که توی جایگاه بودن دیگه از حالت خشک نظامیش بیرون اومد و نظم جایگاه همراه با شادی و خنده بهم خورد! نگاه کنید روحانی داره میخنده، صفوی داره درگوشی و با خنده از ابتکار ارتش میگه، فیروز آبادی داره با لبخند احترام می زاره، وزیر دفاع و اون ارتشی که پشت سر روحانی وایساده هم دارن می خندن، فقط فرمانده ارتش هست که نظمش رو حفظ کرده، تلویزون وابسته های نظامی یا همون جاسوسای رسمی کشورهای خارجی رو هم نشون داد که وقتی اینا رو دیدن انگار بمب اتم دیدن!، همه داشتن یه چیزایی یادداشت می کردن، اصن یه وضی!

کلامی از شهید ارتش

  بمب افکنB- 2 تنها هواپیمای نیروی هوایی ایالات متحده است که قابلیت حمل بمب های عظیم و رهاکردن آن بر فراز تأسیسات هسته ای زیرزمینی ایران را دارد. مخزن مهمات 20 فوتی آن توسط یک سیستم GPS هدایت می شود و اعتقاد بر این است که می تواند قبل از انفجار تا عمق 2300 متری در سطوح بتنی نفوذ کند. دیگه من از برنامه های نظامی آمریکا و صرف هزینه های بالا و ... نگم. خب قطعا یکی از گزینه های آمریکا حمله نظامی خواهد بود و تجربه نشان داده که تنها سلاح ما برای مقابله با این تهدید دشمن ، ایمان و اتحاد و ایستادگی عیله دشمن است. دشمن هر زمان متوجه شود که در ایران عزیزمان این گزینه های کم رنگ شده  ، یک لحظه را هم برای حمله به ایران تلف نمی کند.
این وسط یک سوال : اونایی که دوست دارند با انجام یه کاریی و اعلام یه سری برنامه و ... مردم ما رو دلسرد و ایمانشان رو ضعیف و اتحاد بین شون رو به هم بزنند ، به نظرتون کدوم طرفی هستند ؟ اونایی که دارند در مقابل تهدیدات پوشالی دشمن یک قدم یک قدم عقب می رند و در عوضش دشمن داره همین طور هله وهله کنان جلو میاد ، خدمت می کنند و یا خیانت ؟ آیا از نظر عقلایی درسته پیشرفت های که با خون متخصص های ما آبیاری شده متوقف کنیم ولی آنها همچنان بسازن و بتازند بعید مدانم کسی دلسوز کشور و انقلاب باشد مسحور القاات حریف نشده باشند از این وضیعت مسرور باشد
یادمون باشه که دشمن هوشیار و بیداره ، پس آقایونی که در خواب غفلت بسر می برند لطفا بیدار شید...