کاوشگر روز

حرکت خلبان هواپیمای ایرانی که قابل تحسین و الگو برداری است.

آیت الله اراکی می فرمود: شبی خواب امیرکبیر را دیدم، جایگاهی متفاوت و رفیع داشت. پرسیدم چون شهیدی و مظلوم کشته شدی این مرتبت نصیبت گردید؟ با لبخند گفت: خیر. سؤال کردم چون چندین فرقه ضاله را نابود کردی؟ گفت: نه، با تعجب پرسیدم پس راز این مقام چیست؟ پاسخ داد: هدیه مولایم حسین است! گفتم چطور؟ با اشک گفت: آنگاه که رگ دو دستم را در حمام فین کاشان زدند؛ چون خون از بدنم میرفت تشنگی بر من غلبه کرد، سر چرخاندم تا بگویم قدری آبم دهید؛ ناگهان به خود گفتم میرزا تقی خان! ۲ تا رگ بریدند این همه تشنگی! پس چه کشید پسر فاطمه(س)؟ او که از سر تا به پایش زخم شمشیر و نیزه و تیر بود! از عطش امام حسین(ع) حیا کردم، لب به آب خواستن باز نکردم و اشک در دیدگانم جمع شد آن لحظه که صورتم بر خاک گذاشتند امام حسین(ع) آمد و فرمود: به یاد تشنگی ما ادب کردی و اشک ریختی، آب ننوشیدی؛ این هدیه ما در برزخ، باشد تا در قیامت جبران کنیم.

آقاي كافي نقل مي‌كردند: داشتم ميرفتم قم، ماشين نبود، ماشين‌هاي شيراز رو سوار شديم. يه خانمي هم جلوي ما نشسته بود، اون موقع هم كه روسري سرشون نمي‌كردن! هي دقيقه اي يكبار موهاشو تكون مي‌داد و سرشو تكون مي‌داد و موهاش مي‌خورد تو صورت من. هي بلند مي‌شد مي‌شست، هي سر و صدا مي‌كرد. مي‌خواست يه جوري جلب توجه عمومي كنه. برگشت، يه مرتبه نگاه كرد به منو خانمم كه كنار دست من نشسته (خب چادر سرش بود و پوشيه هم زده بود به صورتش) گفت: آقا اون بقچه چيه گذاشتي كنارت؟ بردار يكي بشينه. نگاه كردم ديدم به خانم ما ميگه بقچه! گفتم: اين خانم ماست. گفت: پس چرا اينطوري پيچيديش؟ همه خنديدند. گفتم: خدايا كمكمون كن نذار مضحكه اينا بشيم. يهو يه چيزي به ذهنم رسيد. بلند گفتم: آقاي راننده! زد رو ترمز. گفتم: اين چيه بغل ماشينت؟ گفت: آقاجون، ماشينه! ماشين هم نديدي تو، آخوند؟ ! گفتم: چرا؟ ! ديدم. ولي اين چيه روش كشيدن؟ گفت: چادره روش كشيدن ديگه! گفتم: خب، چرا چادر روش كشيده؟ گفت: من بايد تا شيراز گاز و ترمز كنم، چه مي‌دونم! چادر كشيدن كسي سيخونكش نكنن، انگولكش نكنن، خط نندازن روشو… گفتم: خب، چرا شما نمي‌كشي رو ماشينت؟ گفت: حاجي جون بشين تو رو قرآن. اين ماشين عموميه! كسي چادر روش نمي‌كشه! اون خصوصيه روش چادر كشيدن! «منم زدم رو شونه شوهر اين زنه گفتم: اين خصوصيه، ما روش چادر كشيديم».

مقام رهبری:
با نشستن و خوردن و خوابیدن و تکیه‌ی به بیگانه کردن و هوی و هوس را در زندگی حاکم کردن، هیچ ملتی به جائی نخواهد رسید. کسانی که وقتی صحبت دفاع مقدس میشود،منفی‌بافی میکنند؛ وقتی صحبت شهادت میشود، نیش‌زنی میکنند؛ وقتی بحث جانباز و ایثارگر پیش می‌آید، چهره در هم میکشند؛ وقتی بحث پیشرفتهای علمی و شکستن مرزهای علم پیش می‌آید، لبخند تمسخر میزنند؛ وقتی بحث سانتریفیوژهای مجموعه‌ی غنی‌سازی هسته‌ای پیش می‌آید، سر تکان میدهند و میگویند امکان ندارد، اینها از حرکت یک ملت چیزی نمیفهمند. تربیت‌شده‌های تربیت غلط و اخلاق فاسد طاغوتی چیزی از تأثیر ایمان و حرکت و جهاد نمیفهمند.