دورها آواییست که مرا می خواند...
در دلِ من چیزیست، مثلِ یک بیشه ی نور
مثلِ خواب دمِ صبح
و چنان بی تابم
که دلم می خواهد، بدوم تا تهِ دشت
بروم تا سرِ کوه
دورها آواییست که مرا می خواند...
[ پنجشنبه 19 تیر 1393 ] [ 08:04 ] [ رضا ملک زاده ]
[
ارسال نظر(0)
]